Życie na cmentarzu

Lubię cmentarze. Nie przygnębiają mnie. Lubię je o każdej porze roku, nie tylko jesienią w te dwa dni, gdy nagle rozbrzmiewają wspomnieniami i ożywają światłem świec i kolorowych kwiatów. Różne już miałam refleksje na temat tego, co właściwie powoduje, że lubię na nich przebywać. Żadna z nich jednak nie była precyzyjnym nazwaniem tego, co czuję. W tym roku przechadzając się w samotności alejkami cmentarza jeżyckiego, znowu to czułam. Ukojenie.

Czytaj dalej

Bądź, kim miałeś być. Część 4

W zgodzie ze sobą

Czy to, w jaki sposób przeżywasz swoją codzienność jest w zgodzie z tobą? Czy rozumiesz swoje preferencje i to, w jakich warunkach najlepiej funkcjonujesz? Mamy niestety tendencję do skupiania się na słabościach i poszukiwania za wszelką cenę sposobów na rozwijanie tego, co jest sprzeczne z naszą naturą. Jeśli nie rozumiesz siebie i swoich naturalnych predyspozycji istnieje niebezpieczeństwo, że narażasz się na permanentny stres. Co więcej, próbując udowodnić sobie i światu, że możesz być dobry w czymś, co nie jest twoją domeną, tracisz z pola widzenia naturalne talenty.

Czytaj dalej

Identyczny z naturalnym

 


Mówią, że jesień to ulubiona pora melancholików, których nostalgiczne samopoczucie w końcu znajduje wspólny język z otaczającym światem. Mam w sobie dużo melancholika. I kocham jesień, to moja ulubiona pora roku. Tyle, że z innych powodów. Czytaj dalej

Introwertyzm: Akta odtajnione. Część 1. O tym, jak uwierzyliśmy, że introwertyzm to ułomność

Być sobą w świecie, który nieustannie wymaga, abyśmy byli kimś innym, to największy sukces ― Ralph Waldo Emerson

 

„Muszę być bardzo często sama. Z ogromną przyjemnością spędzam czas od sobotniego wieczoru do poniedziałku rano, sama w swoim mieszkaniu. W ten sposób sie odbudowuję”

„Ludzie mnie wyczerpują. Muszę uciec, żeby się naładować”

„Cisi ludzie mają najgłośniejsze umysły”

Kto mógł powiedzieć te słowa? Z jakim typem człowieka kojarzą Ci się te cytaty? Na myśl przychodzą ludzie cisi, nieśmiali, wycofani… prawda? Nie mylisz się. W kolejności to wypowiedzi: Audrey Hepburn, Charlesa Bukowskiego i Stephena Hawkinga.

Czytaj dalej

Kiedy ryba wspina się na drzewa. Jak uwolnić się od prób stawania się kimś innym i być sobą

Jedynak po francusku to unique enfant. Unikatowe dziecko. Jedyne i wyjątkowe. Określenie unique powinno towarzyszyć każdemu. Tak jak linie papilarne, nie mamy duplikatu i jesteśmy wyposażeni w niepowtarzalne kombinacje cech i właściwości. Co ciekawe, często mamy problem z określeniem siebie, nazwaniem rzeczy po imieniu.

Czytaj dalej